Basın Bülteni: Sansürün "koşullu"suna da, "doğası ticari yaşama uyanı"na da hayır!

Biz, son günlerdeki "Sansür" tartışmaları üzerine Uluslararası Sanat Eleştirmenleri Derneği (AICA) Türkiye Şubesi’nin ve UNESCO-AIAP Türkiye Ulusal Komitesi Uluslararası Plastik Sanatlar Derneği'nin aynı gün yapmış olduğu iki açıklamanın içerdiği birbirine çok benzer yorumlara katılmayan sanat ve kültür insanları olarak,

Bubi Hayon ve yapıtı "Oturak" ile İstanbul Modern arasındaki sorunun zemini ne olursa olsun, kurumun ve şef küratörü Levent Çalıkoğlu'nun, verili haliyle yapıtı kabul etmeme gerekçesini, sanatçının tepkisinin ardından da yapıtın kabul koşulu olarak verili bağlamını tümüyle yokeden, dönüştüren öneriler öne sürebilme pervasızlığını açık, kaba, koşullu bir sansür olarak görüyoruz.

Uluslararası Sanat Eleştirmenleri Derneği (AICA) Türkiye Şubesi’nin ve UNESCO-AIAP Türkiye Ulusal Komitesi Uluslararası Plastik Sanatlar Derneği'nin ve görüldüğü kadarıyla sessizliği ve tavırsızlığı seçen birçok sanatçının, siyasal ve yönetsel iktidarın, koleksiyonerliğe merak sardığı bilinen muhafazakar kesimlerin "duyarlılıklarını" tehdit olarak görüp eserlere müdahale eden piyasa aktörlerinin davranışlarına, "ticaretin doğası" deyip geçtiğini gözlemliyoruz.

Şimdi durum bizce daha da vahim bir boyuta taşınmıştır.

İstanbul Modern ve şef küratörü Levent Çalıkoğlu'nun, sekiz sanatçıdan, "tüm gelirleri müzeye ve etkinliklerine bağışlanmak üzere bir yapıt" talebinde bulunurken bu sanatçıların sanatsal kariyerleri boyunca ne tür işler ürettiğini bilmemesi sözkonusu olamaz.

Unutulmamalı ki, Bubi Hayon, verili biçim ve bağlamıyla, hepimizin bildiği yaratım çizgisinin devamı, olgun bir örneğiyle, kendi ifadesiyle "sanat yapıtının bir tabu olmadığını, kutsal olmadığını, müzelerin birer mabet olmadığını vurgulamak için" altın ve bronz karışımı bir "Oturak"la İstanbul Modern ve Levent Çalıkoğlu'nun karşısına "çıktığı için" sansürlenmiştir.

"İstanbul Modern" ve "Levent Çalıkoğlu", bizler için artık, sadece, "Oturak" yeri -yani verili bağlamı- çıkartılmış bir "koltuğu" ya da tümüyle "örtülmüş" -yani verili bağlamı saklanmış, gizlenmiş, görülmez kılınmış, katledilmiş- bir "silueti" kabul edilebilir, koleksiyonerlere sunulabilir, satılabilir bulan bir kurumun ve küratörün adıdır. 

Devlet ya da özel sektörce kurulmuş, işletilen bir "modern" sanat kurumunun kendi etkinlikleri için gereksindiği paranın miktarı ne, koleksiyoner muhatapları kim olursa olsun, sanatsal yaratım özgürlüğünü katletme hakkını, sanatsal yaratım sürecinin niteliğini dönüştürebilme özgürlüğünü -üstelik bu kadar sınırsız ve kaba bir biçimde- savunmak, bizce olanaksızdır. 

"Kabul edebileceği", "koleksiyonerlere sunulabileceği", "satabileceği" değil de "sergilemeyi seçtiği ve seçebileceği" eserlerinin niteliğinin farklı olabilmesi, bu kurumun ve şef küratörünün eylemini bizce asla aklayamaz. (Birilerinin bize "riyanın ticaretin doğası olduğunu" söyleme ihtimali de fikrimizi değiştirmeyecektir.)

Tam tersine, bu tasarrufunun özrünü tüm "modern" sanat ortamından, başta Bubi Hayon başta olmak üzere tüm sanatçılardan dilemedikçe, "İstanbul Modern" ve "Levent Çalıkoğlu" verili kimlik tanımlarının, en azından bizlere karşı hükmü kalmamıştır.

Bizler, böylesi bir daveti kabul ettiği ilk andan, böylesi bir işi ürettiği, sunduğu, kurum ve şef küratörünün pervasız koşullu sansürünün ardından geri çekip, basın açıklaması yaptığı ana kadar geçen tüm süreci Bubi Hayon'un "sanatsal varoluşu, etkinliği, eylemi, üretimi" olarak görüyor, eminiz ki her gün "değeri" artacak olan "Oturak"ı Türkiye sanat ortamında belki de farkındalığı çok gerekli olan bir durumun altını çizdiği için alkışlıyor, özrünü dilemeden ve "verili niteliğini değiştirmeden" aynı "Oturak"ı belki de bir başka gün aynı ya da farklı bir şef küratörle sergileyebilecek bir İstanbul Modern'de artık hiçbir sanatsal düzlemde yeralmak istemediğimizi açıklıyoruz.

Bize yolgösteren özgür ruhumuz, varoluş bilincimiz ve tabii ki R. Mutt'un "pisuvar"ıdır.

Alfabetik sırayla imzacı sanatçılar, tasarımcılar, müzisyenler, çizerler, özerk ya da kurumlarda çalışan küratörler, bienal ve sanat kurum yönetmenleri, sanat eleştirmenleri, sanat yazarları, sanat tarihçileri, sanat yönetmenleri, sanat öğretim üyeleri, sanat eğitmenleri, sanat öğrencileri, sosyal bilimciler:

Ali Akay, Hakan Akçura, Rüçhan Şahinoğlu Altınel, Fırat Arapoğlu, Burak Arıkan, Laleper Aytek, Bülent Barın, Şen Barkan, Bahadır Baruter, Murat Başol, Erim Bayrı, Ege Berensel, Ertan Birgül, Hüma Birgül, Hülya Botasun, Lütfiye Bozdağ, Selen Çatalyürekli, Emine Corduk, Özge Çelikaslan, Burak Delier, Özgür Demirci, Cansu Demiröz, Pelin Derviş, Hüsnü Dokak, Övül Durmuşoğlu, Elvan Ekren, Asuman Ercan, Ceren Erdem, Fulya Erdemci, Didem Erk, Özge Ersoy, Ekmel Ertan, Murat Ertel, Alp Esin, Deniz Gül, Genco Gülan, Ali Gürevin, Ayşe Gülay Hakyemez, Hakan Gürsoytrak, Deniz Ilgaz, Aslı Işıksal, Şule Kangüleç, Funda Karadağ, Gülfem Kessler, Selen Korkut, Vasıf Kortun, Erden Kosova, Seyit Battal Kurt, Mahmut Wenda Koyuncu, Raziye Kubat, Özlem Şekercioğlu Lesport, Beral Madra, Aşık Mene, Barış Mengütay, Serpil Odabaşı, İrfan Okan, Bager Oğuz Oktay, Alev Oskay, Yeliz Oskay, Suat Öğüt, Deniz M. Örnek, Zeynep Özatalay, Şefik Özcan, Aykan Özener, Önder Özengi, Dilara Özgül, İz Öztat, Yavuz Parlar, Tayfun Polat, Lebriz Rona, Necla Rüzgar, Ahmet A. Sabancı, Menekşe Samancı, Esra Sarıgedik, Niyazi Selçuk, Gonca Sezer, Şebnem Somel, Başak Şenova, Damla Tamer, Zeyneb Taşcı, Faika Berat Taşkıran, Orhan Taylan, Elif Gül Tirben, Tuğba Turan, Yeşim Ustaoğlu, Tahir Ün, Merve Ünsal, Arzu Yayıntaş, Adnan Yıldız, Demet Yoruç, Binnur Berkholz Zengin

Yeni imzacılar için link

My last video "Phuket: Two sides of the islands"

44.25 min.

Two Chapter:

Invasion of the islands

Sea gypsies (Chao Lay): Broken-wing guards of the islands

Music: Rawai Sea Gypsy Village Band

Maker: Hakan Akçura

Stockholm, October 2011.

Sea Gypsies were the first people to settle in Phuket over 1000 years ago and still survive today selling fish, seashells and craft items to locals and tourists.

There were 12,000 sea gypsies in more than 30 groups across Thailand’s Andaman Coast waters.

Fishing is the sea gypsies only livelihood. Since the province began promoting tourism, sea gypsy villagers have been repeatedly threatened by hotel or resort owners who attempt to prohibit them from fishing along beach fronts where resorts are located.

Despite some publicity about their way of life in the wake of the 2004 tsunami disaster, they still live as second-class citizens and don’t have the full rights enjoyed by other Thai citizens.

Land rights issues were the biggest concern. Most sea gypsy communities are located in coastal areas and many do not have land title deeds. Some sea gypsy cemeteries are now located inside marine national parks or other areas designated for tourism purposes.

Sea gypsy Yupa Chaonam of the Phi Phi Island community said, “We are not allowed to do anything [in the surrounding area], which we are told belongs to a developer. We just want to know what is our territory and what is not. It’s as if we are a forgotten people with no public development for us.”

This video documentary is an extraordinary reverse-reading about "tourist paradise" of Phuket. I turned my camera to the invasion of the islands and their broken-wing guards, Sea gypsies.

Yeni videom "Phuket: Adaların iki yüzü"

Bu yılın Temmuz ayında Tayland'ın en büyük adası Phuket'te çektiğim kimi sahneler ve planlar, çok alışıldık olmayan bir tür video belgesele dönüştü.

Yaklaşık 45 dakikalık (44:25 dk) videom "Phuket: Adaların iki yüzü" (Phuket: Two sides of the islands) adını taşıyor ve iki bölümden oluşuyor: "Adaların istilası" (Invasion of the islands) ve "Deniz çingeneleri: Adaların kanadı kırık koruyucuları" (Sea gypsies (Chao Lay): Broken-wing guards of the islands).

Deniz çingeneleri, Phuket'e bin yılı aşkın bir süre önce -Malezya'dan- gelip de yerleşen en eski halk. O günden bu yana sadece balıkçılıkla, deniz kabukluları ya da el sanatlarını satarak geçiniyorlar. Gerçek bir avcı-toplayıcı çağdaş toplum.

Tayland'ın Andaman Denizi sahillerinde 30 ayrı gruptan oluşan 12000'e yakın deniz çingenesi yaşıyor.

El yapımı tekneleri, yüzlerce yıllık avcılık gelenekleri, gizli avlanma alanlarıyla tek geçim kaynağı balıkçılığı sürdüren deniz çingeneleri, Phuket'te gelişen turizmle, turizm "seferlerine" dahil edilen, her yeni sahil, gezi, otel alanı ve adayla bu olanakları bir bir yitiriyorlar.

Ötesi, "korunan yaşam türleri"ni pazarlamak gibi aslı olmayan suçlamalarla tutuklanıyor, dalarken soluk almalarını sağlayan hava pompalarına bağlı olan borular jet ski ataklarıyla kesiliyor.

Binlerce kurban verdikleri 2004 tsunami felaketinde birçoğu zaten sualtında kalan sahiller ve adalardaki barınaklarını, köy alanlarını teker teker yitiriyorlar.

Çoğu deniz çingene toplulukları, yerleştikleri sınırlı toprak alanlarına ilişkin hiçbir yasal hakka sahip değil. Hiçbirinin tapusu yok. Mezarlıkları ve kutsal bölgelerinin çoğu yeni oluşturulan turistik doğal deniz parklarının ve turistik "sefer" alanlarının sınırları içinde...

Phi Phi adası deniz çingenelerinden Yupa Chaonam durumun vehametini şöyle tanımlıyor: "Biz tüm bu gelişmeler karşısında düşüncesi sorulmayan, sürece dahil edilmeyen, dönüştürülen alanlara girişine izin verilmeyen unutulmuş bir toplumuz. O zaman bari hangi yaşam alanlarının hala bize ait olduğunu, hangilerinin olmadığını söylesinler."

Daha önce yazdığım gibi bu türü (tekniği, kesimi, sunumu) çok alışıldık olmayan video belgeselimin şimdilik sizle sadece tanıtım filmini ve kimi fotograflarını paylaşabiliyorum. Başvurduğum ve daha da başvuracağım bir dizi belgesel festivali, internetten videonun tümünün paylaşılıyor olmamasını koşul belirlemiş ben görmeyeli... (Edit: Yukarda da gördüğünüz, bulduğunuz, umarım seyretmeye başlayacağınız gibi, 2014 yılında videomun tümünü Youtube kanalıma ve buraya ekledim)

Sonuçta bu renkli, onurlu, neşeli ve yaşam alanlarının kapılarını kolay kolay yabancılara açmayan halkın güvenini kazandığıma çok memnunum. Videoma yaptıkları müzik -uzun kurgu saatlerinin etkisi dışında da- epeydir kulağımdan gitmiyor. İlk fırsatta çağrılarına evet diyebilmek ve o gizli adalarına varacak senelik yolculuklarından birine katılmak ise arzum.

Bu "diyalogsuz" belgeselim, "turizm cenneti Phuket"in tersten bir video-okuması. Umarım en kısa zamanda bir gösterim, sergi ya da festival eliyle tümü sizlerle buluşur.

"Pax Rhetorica" ya da barış aslında ne kadar yakınımızda! / "Pax Rhetorica" or how closed to us the peace actually is!

Hakan Akçura / 21.05.2011 - Stockholm

PKK önderi Abdullah Öcalan Başbakan Recep Tayyip Erdoğan’a çağrıda bulunarak, şunu dedi: “Bana ‘Silahlı güçlerini bir yere çek ve biz demokratik anayasa çözümü üzerinden çözüm geliştireceğiz’ desin. O zaman bu savaşı durdurmuş olur.15 Haziran'a kadar bu söylediğim çerçevede bir yeşil ışık yakılmazsa, çözümün gelişeceğine dair bir bildirim yapılmazsa, beni ölmüş bilin! Artık ondan sonra yaşanacak olan başkaldırıdır, isyandır, her şey olabilir.”

(Türkiye basınından, 20-05-2011)

PKK leader Abdullah Ocalan made a call to Prime Minister Recep Tayyip Erdogan, saying, “If Mr. Prime Minister say to me ‘withdraw your armed forces to somewhere else, we will bring a solution through democratic constitution‘. Then he would have stopped this war. If there are no positive messages until June 15, consider me death. Next is uprising and revolt. Everything is possible.”

(From Turkey's Press, 2011-05-20)

Tweet

Ars retorica: Words tell the world / Les mots dénotent le monde

Ars retorica

A video exhibition with / Une exposition vidéo avec:

Hakan Akçura

Liselot van der Heijden

Marcantonio Lunardi

Video stills, Kurdish Lesson 1, Kurdish Lesson 2, Kurdish Lesson 3, Hakan Akçura, 2010-2011

Video still, "America", Liselot van der Heijden, Single channel video, 4 minutes, 2004

Video still, "Laboratoire Italie", Marcantonio Lunardi, Single channel video, 2:15 min, 2011

Opening the 24th may at 12 am / Vernissage le 24 mai à partir de 12h

Exhibition from the 24th may till the 2nd june 2011 / Exposition du 24 mai au 2 juin 2011

Hall the university library of Paris 8 – Saint Denis

2, Rue de la Liberté, 93526 Saint-Denis

Entrance in front of the station Saint-Denis Université – line 13

From Monday to Friday 11.30 – 19.00, on Saturday 10.00 – 17.30

Hall de la Bibliothèque universitaire de Paris 8 – Saint Denis

2, Rue de la Liberté, 93526 Saint-Denis

Entrée face au métro Saint-Denis Université – ligne 13

du lundi au vendredi de 11h30 à 19h et le samedi de 10h à 17h30

Eng:

Words tell the world. They signify the things surrounding us and represent them by names. They exist exactly because we cannot have everything near ours hands and often they become the presence of the absence of things here and now. On the other hand, words also have their own independence. For this reason, the non-sensical, absurdity and paradoxes have been born. For this reason, we can use them strategically and construct new worlds instead of expressing the real one. Writing, poetry, art and fiction in general find their source in this aspect of words.

Indeed, we agree with Jacques Rancière that we always need to turn into fiction the world in order to speak and think about it. At the same time, representing the real as our eyes see it is one thing, representing it untruthfully, turning it into fiction without represent anything real, is another. The partiality of information given by media, the lies of any kind, and the vacuity of public speeches are examples of this.

Ars retorica wants to explore the circumstances in which the independence of the world of words is exploited for demagogical objectives, the situations in which a group of words is like sand in a hand: it falls down without leaving anything behind it.

Irene Panzani

Fr:

Les mots dénotent le monde. Ils expriment ce qui nous entoure et le représentent dans la parole. Ils existent justement parce que nous ne pouvons pas avoir tout à notre porté et souvent deviennent la présence de l’absence des choses ici et maintenant. Mais les mots ont aussi leur propre indépendance. D’où le non sens, l’absurdité, les paradoxes. D’où aussi leur utilisation stratégique qui rend le discours comme une construction de mondes et non pas l’expression de la réalité : l’écriture, la poésie, la fiction, les arts du discours en générale trouvent ici leur source.

Oui, nous sommes d’accord avec Jacques Rancière que les hommes ont toujours besoin de "fictionner" le monde pour pouvoir le dire et même le penser. Pourtant, une chose est de se représenter le monde de façon subjective ; une autre chose est de le présenter à autrui faussement ou "fictionner" sans rien représenter. Des exemples de cela sont la partialité des informations données par les média, les mensonges d’Etat et la vacuité de certains discours publics.

Ars retorica veut enquêter justement les cas dans lesquels l’indépendance du monde des mots vient exploitée à des fins démagogiques, les situations où une poignée de paroles sont comme du sable dans les mains : il tombe et laisse le vide derrière.

Hakan Akçura, Kurdish Lesson 1, 2, 3 (2010 - 2011)

Dans cette série de vidéos, Hakan Akçura coupe les discours d'hommes politiques turcs, de façon à ce qu'ils parlent kurde. Leur langue est transformée en celle qu'ils ne reconnaissent pas: leurs paroles sont utulisées pour construire des phrases qu'ils n'auraient jamais prononcées.

Dans Kurdish lesson 1, le premier ministre turc Tayyip Erdoğan s'exprime à la tv. L'artiste lui fait dire: "le droit à l'éducation dans sa langue maternelle est le premier droit humain que je defends", alors qu'encore aujourd'hui le people kurde est obligé à parler Turc à l'école. Kurdish lesson 2 est le "cadeau" de Hakan Akçura au chef des affaires générales İlker Başbuğ. L'artiste modifie le discours adressé aux forces armées de terre, aériennes et maritimes. Après la modification de la vidéo, l'homme politique dit: "Nos martyres son notre honneeur. Les martyres ne meurent jamais." L'artiste est en train de trevailler sur Kurdish lesson 3, la dernière vidéo de la série. Ici, la victime sera le président de la République turque Abdullah Gül qui fait son discours au Parlement pour sa dernière année législative.

Liselot van der Heijden, America, 2004

America est une parodie du discours de George W. Bush qui présente son programme pour l'année 2004 et dans lequel il mentionne 61 fois le mot Amérique. Dans cette vidéo, tout le discours est cupé sauf le mot Amérique et les applaudissements qui le suivent ou le précèdent. Les paroles étaient bien choisies et les phrases bien construites avec un control et une manipulation astucieuses.

En s'adressant au congrès et aux citoyens américains, le discours ne contenait pas des mots tels que victimes, Osama bin Laden, palestine, Israël, responsabilité fiscale, budget équilibré, débit, salaire minimum, désoccupation.

Pourquoi utiliser 61 fois le nom Amérique? Pourquoi la nécessité d'exploiter stratégiquement des sentiments nationalistes et une unité illusoire? Quel est le message pour le reste du monde?

Marcantonio Lunardi, Laboratoire Italie, 2011

Une voix épurée, une image en moir et blanc. Ambiance aseptisée, scientifique, comme le soulignent les objets en premier plan. Les personnages de cette ce uvre sont trois petits vers qui luttent contre la gravité pour ne pas chuter dans le récipient placé sous eux. Pourtant, ils ne sont pas seuls, il y a la voix ferme et charismatique d'un homme politique qui depuis presque 20 ans est omniprésent sur la scène parlementaire italienne: Silvio Berlusconi. L'artiste n'a pas voulu montrer le visage de ce dernier. Ce qui reste sont ses mots, son discours. Le décalage entre le son et ce que l'on voit crée un court-circuit, nous aide à percevoir le sens de ce que l'homme politique prononce, tandis que les animaux deviennent, alors, une métaphore du peuple italian. Laboratoire Italie est une image forte d'un pays qui se fatigue à lutter contre une crise économique, mais surtout morale. Face à la censure et aux lois menaçamtes la liberté d'expression, l'art semble être la seule façon d'affirmer le désaccord de certains italiens.

Irene Panzani

Commissaire de l'exposition

Kürtçe Dersi 3 - Kurdish Lesson 3

Kurdî: Bi vê axaftina xwe ya destpêkê ku bi kurdî çêdikim, her weha dixwazim xîreta pêvajoya pêngavên nu ya ku di dîroka Komara Tirkiyê de pêk tê, bi we re parve bikim.

Türkçe: Bu açılış konuşmamın başlangıcını kürtçe yaparak, Türkiye Cumhuriyeti tarihinde yeni bir döneme adım atacak olmamızın gururunu sizlerle paylaşmak istiyorum. 

English: By speaking kurdish at the the beginning of my opening speech I would like to share with you the pride of the historical step of Republic of Turkey on a new era.

Emine ve akıl danıştıkları sağolsun...

Diğer Kürtçe dersi videolarım:

Kürtçe dersi 1

Kürtçe dersi 2

Ateşin Düştüğü Yer'den / From "Where Fire Has Struck"

Ateşin Düştüğü Yer from Fatih PINAR on Vimeo.

Ateşin Düştüğü Yer / Where Fire Has Struck / Birîndar Bi Birîna Xwe / Կրակին Ինկած Տեղ

Ateşin Düştüğü Yer

Türkiye İnsan Hakları Vakfı 20. Yıl Sergisi

Türkiye İnsan Hakları Vakfı’nın 20. kuruluş yıldönümü dolayısıyla ve ‘Sürmekte Olan Toplumsal Travmayla Baş Etme Projesi’ kapsamında Depo’da geniş katılımlı bir etkinlikler dizisi düzenleniyor.

Ateşin Düştüğü Yer, insan hakları ihlalleri konusunda toplumsal belleği canlı tutmayı ve hakikatle yüzleşme sürecine katkıda bulunmayı amaçlıyor.

Gönüllülük esasında düzenlenen bu etkinlikler dizisi kapsamında bir sergi yer alacak, konu etrafında seminerler düzenlenecek, belgesel film gösterimi gerçekleştirilecek ve bir katalog yayınlanacak.

9 Mart 2011’de saat 18.30’da açılacak sergi, 10 Mart-22 Nisan 2011 tarihleri arasında izlenebilir.

Ateşin Düştüğü Yer

10 Mart-22 Nisan 2011

Depo

Tophane-İstanbul

Where Fire Has Struck

An Exhibition on the 20th Anniversary of the Human Rights Foundation of Turkey

Where Fire Has Struck is a series of events organized on the occasion of the 20th anniversary of the Human Rights Foundation of Turkey and as part of the Project ‘Dealing With Continuing Social Trauma.’

The events have been organized with the purpose of raising awareness regarding human rights violations in social memory and contributing to the process of confronting the truth. The series of events, realized on a voluntary basis, includes an exhibition, several seminars, a documentary film program and the publication of a catalogue. The exhibition opens on 9

March 2011 at 6.30 pm, and may be visited from 10 March to 22 April.

Where Fire Has Struck

10 March-22 April 2011

Depo

Tophane-Istanbul

Birîndar Bi Birîna Xwe

Pêşangeha Weqfa Mafên Mirovan A Tirkiyeyê ya Salvegera 20’emîn

Bi boneya 20’emîn salvegera Weqfa Mafên Mirovan A Tirkiyeyê û di çarçoveya “Projeya Çareserkirina Travmayên Civakî yên ku Didomin” li Depoyê em ê rêzeçalakiyên bi beşdariyeke berfireh li dar bixin. Armanca Birîndar Bi Birîna Xwe zindîhiştina bîra civakî ya der barê binpêkirinên mafên mirovan de û beşdariya pêvajoya rûbirûbûna rastiyan e. Ev çalakî li gor bidiliyê tên lidarxistin. Di çarçoveya van çalakiyan de, dê pêşangehek bê lidarxistin, dê di der barê mijarê de semîner bên lidarxistin, dê pêşandana belgefîlman pêk bê û dê pirtûkçeyek bê weşandin.

Pêşangeh dê 9’ê Adara 2011’an saet di 18.30’yan de li dar bikeve û di navbera 10’ê Adarê û 22’ê Nîsana 2011’an de vekirî be.

Birîndar Bi Birîna Xwe

10 Adar-22 Avrêl 2011

Depo

Tophane-Stenbol

Կրակին Ինկած Տեղ

Թրքական Մարդկային Իրաւունքներռւ Հաստատութեան 20. Տարւոյ ցուցահանդէս.

Թրքական մարդկային իրաւունքներու Հաստատութեան 20. տարեդարձի եւ հաւաքականութեան աղետներու դէմ պայքարելու ծրագրին փովանդակութեան ՙՏէփօ՚ի մէջ լայն տարածութեամբ գործունեութեան շարքեր տեղի կ՛ունենայ:

“Կրակին Ինկած Տեղ” նպատակն է, մարդկային իրաւունքներու խանգարման նիւթերու շուրջ հաւաքականութեան ուշադրութիւնը գրաւել, անմոռանալի դարձնել, միշտ արթուն պահել, մարդոց հանդէպ կատարուած անիրաւութիւններ.

Այս նիւթերու շուրջ ցուցահանդէսներ, հաւաքոյթներ, վաւերական շարժանկարներ, գրքոյկ մը պիտի հրատարակուի. Ձուցահանդէսը պիտի սկսի 9 Մարտ 2011, ժամը 18.30’ ին.

Կրակին Ինկած Տեղ

10 Մարտ – 22 Ապրիլ 2011

Տէփօ

Թօփհանէ – Իսթանպուլ

Sergide yeralan işlerim / My works on exhibition

Gerçekler bilinsin yeter / It is enough that the truth comes out

(Üç ayrı kimliğiyle Abdülkadir Aygan'ın ya da Türkiye'nin karanlık 22 yılının portresi / The portrait of Abdülkadir Aygan with his all three different identities or Turkeys 22 dark years)

Hakan Akçura
210.35' /, Stockholm, Haziran/June 2008


Kürtçe Dersi 1 / Kurdish Lesson 1
Hakan Akçura
28’’, Stockholm, Temmuz/July 2010


Kürtçe Dersi 2 /Kurdish Lesson 2
Hakan Akçura
22’’, Stockholm, Temmuz/July 2010

Katalog yazılarından:

"...

Kürt Sorunu ve Yansılamaları

Kürt sorunu neredeyse iki yüz yıllık bir tarihsel arka plana sahipken, bugünkü seyrini hâlâ şiddet referanslı politikaların gölgesine sıkıştırılmış biçimde sürdürüyor. Tek dil, tek vatan, tek millet, tek bayrak söyleminin egemen kılınmak istendiği siyasal zeminde, anadilde eğitim meselesi sorunun haklarla ilgili perdesini kaplayarak halen güncel politikaların ana konusu olmayı sürdürüyor. Kürtçe'nin resmî (anayasal) güvence altına alınması ve temel eğitim dili haline getirilmesi yönündeki bütün istekler yine halen tek'çi yaklaşımın penceresinden tehdit olarak algılanmaya devam ediyor. Ortada halen Kürtçe ve onun akıbetine ortaklık eden diğer dillerin kamusal ve resmî alanda değil de sadece özel alanda konuşma dili olarak kalmasını telkin eden bir yaklaşım olduğu aşikâr. Bu çatışmanın altındaki politik vurguyu çekip aldığımızda ve olayı salt dil üzerinden değerlendirdiğimizde bile, eğitimi yasak olan bir dilin nasıl yok olup gittiğini, sergi sırasında yaşanan çeviri meselesinde de yaşamış olduk. Sergi için hazırlanan basın duyurusu ve katalog metinlerinin diğer dillere (Ermenice, Kürtçe, Süryanice, Çerkezce, Arapça gibi bu coğrafya orijinli diller) çevirisi söz konusu olduğunda çeviriyi üstlenebilecek insanların azlığına ve çevirilerde birbiriyle çelişik anlamların çıktığına şahit olduk. Bu kısa tecrübe, şu soruyu gün yüzüne çıkarmıştı: Anadolu'daki kadim diller otantik/kültürel/müzelik bir çerçeve içinde mi tutulacak, yoksa kendilere hayatın her alanında etkin, yaşayan ve asla yok olmayan bir gelecek şansı tanınacak mı?

Bu soruya sergi dahilinde farklı açılardan yaklaşan sanatçılar, problemin tartışma düzeyindeki önemine işaret ediyor. Resmî ağızların dilinden meseleyi tersyüz eden Hakan Akçura, büyük emek isteyen çalışmasında sesleri kesip birleştirerek Başbakan R.Tayyip Erdoğan ve Genelkurmay eski başkanı İlker Başbuğ'a kendi seslerinden Kürtçe sloganlar attırmaktadır. Başbakan Erdoğan anadilin önemine dair bir cümle kurarken, İlker Başbuğ da “Şehitler Ölmez” demektedir. Sanatçı Akçura, “Kürtçe Dersi 1” ve “Kürtçe Dersi 2” adlı videolarında hangi dilde olursa olsun bütün kutsallıkların birbirine eşit ve benzer duygulardan beslendiğini yönetici elitlere kendi seslerinden hatırlatıyor.

..."

Acıya Göz Katmak - Fırat Arapoğlu Erden - Kosova Mahmut Koyuncu

"...

Kêşeya Kurdan û Olandina Wê

Kêşeya kurdan çawa ku bi qasî dused salan rabirdûyeke wê ya dîrokî heye,  rêveçûna wê ya îro di siya polîtîkayên bi şîddet de ye.  Di zemîna siyasî ya ku, gotina yek ziman, yek niştiman, yek netewe, yek ala meseleya perwerdehiya bi zimanê zikmakî  dipêçe û heta îro dibe mijara bingehîn a polîtîkayên rojane. Daxwaza bila kurdî têkeve bin ewlehiya fermî (makezagonî) û di perwerdehiyê de bibe zimanê bingehîn heta îro jî ji aliyê nêzikbûna tekparêz wekî geflêxwarin tê fêmkirin. Nêzikbûneke wisa heye ku dixwazin kurdî û zimanên di rewşa wê de, ne di qada giştî û fermî de, tenê di qadeke taybet be were axaftin. Em balbirina polîtîk ji binê vê pevçûnê derxin û bi çavê zimên li meseleyê binihêrin û binirxînin jî, me di meseleya wergera tekstên pêşangehê de jî dîtin ku zimanekî ku perwerdehiya bi wê qedexe ye, bê çawa winda dibe biçe. Dema wergera daxuyaniya çapemeniyê û tekstên katalogê li zimanên wekî ermenkî, kurdî, suryanî, çerkezî, erebî werin wergerandin hat rojevê me dît ku wergêr çi qasî kêm in û di wergeran de hin nakokî dertên. Vê tecrubeya kurt ev pirs anîbû rojevê, zimanên qedîm ên Enetolyayê dê di çarçoveya otantîk/çandî/muzeyî de de bin an jî dê derfet ji wan re werin terxankirin ku di her qadên jiyanê de çalak bin û winda nebin?

Hunermendên ku bi ruwangeyên cihê nêzî vê meseleyê bûn, bala me birin ser asta nîqaşa kêşeyê. Hakan Akçûra yê ku ji zimanê rayedarên fermî meseleyê bermeqlûb dike, di xebata xwe ya giranbiha de hin dengan li ser hev siwar dike û bi Serokwezîr R. Tayyîp Erdogan û Sererkanê kevn Îlker Başbûg sloganên kurdî dide qîrandin. Serokwezîr Erdogan hevokekê li ser girîngiya zimanê zikmakî saz dike, Îlker Başbûg jî dibêje “Şehîd Namirin”. Hunermend Akçûra bi vîdeoyên xwe yên bi navê “Dersa Kurdî 1” û “Dersa Kurdî 2” bi dengê elîtên rêveber bi xwe tîne bîra me ku bi kîjan zimanî dibe bila bibe hemû pîrozî wek hev in û ji heman kaniya hestan avê vedixwin.

..."

Ku Mirov Çavekî Bide Êşê - Fırat Arapoğlu Erden - Kosova Mahmut Koyuncu

Sergi katılımcıları /Participants

A77 Kolektifi

19 Ocak Kolektifi

Abdo

Ahmet Öğüt

Ali Bozan

anti-pop

Antonio Cosentino

Armağan Pekkaya

Arzu Aydın Deveci

Arzu Başaran

Aşkın Adan

Atıl Kunst

Aylin Kuryel

Azra Deniz Okyay

Banu Cennetoğlu

Barış Doğrusöz

Barış Eviz

BEKS

Berat Işık

Borga Kantürk

Buket Özsoy Güreli

Burak Arıkan

Burak Delier

Burak Karacan

Çağrı Saray

CANAN

Cemil Cahit Yavuz

Cengiz Tekin

Deniz Rona

Derya Sayın

Dilek Winchester

Dilşat Zulkadiroğlu

Eda Gecikmez

Elçin Ekinci

Emre Zeytinoğlu

Endam Acar

Ender Özkahraman

Erdağ Aksel

Erdal Duman

Erinç Seymen

Erkan Özgen

Erkin Gören

Esat Cavit Başak

Eşber Karayalçın

Evrim Özarslan

Extramücadele

Eyüp Öz

Fatih Pınar

Fatih Tan

Ferhat Özgür

Fikret Atay

Fulya Çetin

Gencer Yurttaş

Gülsün Karamustafa

Ha za vu zu / Hafriyat

Hakan Akçura

Hakan Gürsoytrak

Hale Tenger

Halil Altındere

Harald Naegeli

Harun Antakyalı

Helin Anahit

Huri Kiriş

İlhan Sayın

İnci Furni

İnsel İnal

İpek Duben

İrfan Önürmen

Itır Demir

Juan Botella Lucas

Kadir Çıtak

Kardelen Fincancı

Kemal Gökhan Gürses

Kemal Özen

Korkut Canpolat

Manuel Çıtak / Şebnem İşigüzel

Mehmet Ali Boran

Mehmet Çeper

Mehmet Fahracı

Mehtap Yücel

Memet Güreli

Mehmet Öğüt

Metin Üstündağ

Müge Akçakoca

Murat Akagündüz

Murat Başol

Murat Morova

Murat Tosyalı

Mürüvvet Türkyılmaz

Nalan Yırtmaç

Nancy Atakan

Nazım Ünal Yılmaz

Nazım Dikbaş

Neriman Polat

Nihan Çetinkaya

Nurcan Gündoğan

Oda Projesi

Orhan Cem Çetin

Özgür Erkök

Özlem Demirtaş

Özlem Gök

Rafet Arslan

Selçuk Fergökçe

Selda Asal

Selim Birsel

Şener Özmen

Şerif Kino

Serpil Odabaşı

Sevil Tunaboylu

Şaban Dayanan

Şevket Sönmez

Suat Öğüt

Süreyya Acar

Tan Cemal Genç

Tan Oral

Taner Güven

Tayfun Serttaş

Turgut Yüksel

Ümit Kıvanç

Vahit Tuna

Veysi Altay

Volkan Aslan

Yasemin Özcan Kaya

Yeşim Ağaoğlu

Yonca Saraçoğlu

Yücel Can

Zeren Göktan

Zeynep Özatalay

Zeyno Pekünlü

Katalog yazarları / Catalogue writers

Emre Zeytinoğlu

Erden Kosova

Eren Keskin

Fırat Arapoğlu

Mahmut Koyuncu

Murat Çelikkan

Nazan Üstündağ

Necmiye Alpay

Orhan Miroğlu

Öztürk Türkdoğan

Şebnem İşigüzel

Şebnem Korur Fincancı

Tanıl Bora

Ümit Kıvanç

Yıldırım Türker

Pai 2010-2011 in Thebes, Greece

On the 27th of December the PAI 2010 events will be presented in the Conference Center of Thebes followed by the announcement of the PAI 2011 events in Samothrace, Thebes, Magna Grecia in Italy and, possibly, Alexandria Egypt. Polyxene Kasda will speak about the PAI "borderline phenomenon", Constantin Angelou will present a video art based on the theme of Pratolaos, and Aggeliki Casdas will give a violin performance along with the projection of Hakan Akçura's documentary on PAI 2010 in Samothrace.

Org. City Cultural Events Network

Curator of the event in Thebes: Constantin Angelou

«ΠΑΙ» ΘΗΒΑ 2010

Ανεξάρτητο Πολιτιστικό Δίκτυο Πόλεων

Αλεξανδρούπολη – Σαμοθράκη – Πάτμος – Θήβα - Αθήνα

τίτλος εκδηλώσεων: «ΑΙΩΝ ΠΑΙΣ ΕΣΤΙ ΠΑΙΖΩΝ»

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ:

Το Ανεξάρτητο Πολιτιστικό Δίκτυο Πόλεων «ΠΑΙ» με την υποστήριξη του Συλλόγου Μικρασιατών Θήβας διοργανώνει βραδιά για την αφύπνιση του πολιτισμού και της δημιουργίας. Στην εκδήλωση θα υπάρξουν μουσικά, ποιητικά, εικαστικά και θεατρικά δρώμενα αλλά και ένα κάλεσμα δράσης για την πολιτιστική αναγέννηση του τόπου μας. Συγκεκριμένα θα παρουσιαστούν:

• προβολή ποιητικού ντοκιμαντέρ του ΗΑΚΑΝ AKCURA από τα δρώμενα του δικτύου στη Σαμοθράκη.
• Επίδειξη από παιδιά χαμένων παιδικών παιχνιδιών από την Μικρά Ασία.
• Προβολή έργου βίντεο τέχνης του εικαστικού ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ με θέμα την χαμένη σχέση του παιχνιδιού με τον πολιτισμό. Τίτλος «Η γέννηση του Πρατόλαου».
• Ανάγνωση ποιητικού αποσπάσματος από το έργο «ΠΑΙ» της συγγραφέως και εικαστικού ΠΟΛΥΞΕΝΗΣ ΚΑΣΔΑ, πλαισιωμένο από μουσικό έργο ειδικά εμπνευσμένο για την βραδιά από την σολίστ βιολιού ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΚΑΣΔΑ.
• Ανακοίνωση διακήρυξης για την πολιτιστική αναγέννηση του τόπου μας. Στόχος μια άλλη στάση απέναντι στον πολιτισμό αλλά και η προβολή της αρχαίας κληρονομιάς ως παράδειγμα για δράση έναντι της ασχήμιας των σύγχρονων πόλεων.
• Ανακοίνωση των διεθνών δράσεων του δικτύου το 2011.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί το απόγευμα στις 27 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΣΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΑΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΘΗΒΑΣ

ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

(με αφορμη την παγκόσμια ημέρα του παιδιού)

• Έκθεση τέχνης παιδιών της πόλης με θέμα το Ηράκλειο ρητό «ΑΙΩΝ ΠΑΙΣ ΕΣΤΙ ΠΑΙΖΩΝ». (έναρξη: Παρασκευή 10 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟY, αίθουσα εκδηλώσεων 5^ου γυμνάσιου Θήβας)
• Κατασκευές παιδιών και μεγάλων που τοποθετούνται στο δάσος ως επίκληση στις δυνάμεις της φύσης και επιπλέον ως διαμαρτυρία για την καταστροφή και εγκατάλειψη του περιβάλλοντος αλλά και της αρχαίας πολιτιστικής κληρονομιάς της πόλης μας (Σάββατο 11 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟY, 9.00 πμ., Δάσος Μοσχοποδίου)

Η Επιμέλεια των εκδηλώσεων της Θήβας θα είναι του Κωνσταντίνος Αγγέλου μέσα στο γενικό σκεπτικό της Πολυξένης Κασδά.

Ένα ευχαριστώ στον Δημήτρη Αλεξάνδρου και στον Σύλλογο Μικρασιατών.

Περισσότερα άρθρα και δράσεις για το θέμα στο http://www.artooth.gr/